Beste mensen, sponsors van mij (ons) Team Sjas Patat,

Ik was bijna vergeten om jullie allen een bericht te sturen over het Ventoux avontuur. Ondertussen heb ik al zoveel gecommuniceerd via Facebook en Whatsapp dat je bijna zou vergeten dat niet iedereen dat heeft. Mijn fout!

Nou, vrijdag 7 september was de klim met circa 650 fietsers met de start om 6.00 uur. 21 kilometer klimmen.

Het was geweldig. De start in het donker met alle lampjes van de fietsen, de spanning van wat er komen gaat, toch ook het balen dat het gezin er niet bij was en vooral hopen dat ik boven ga komen. In de eerste kilometers was er in het donker nog veel gepraat maar na een 3 kilometer waar het voor het eerst serieus gaat stijgen, was dat snel voorbij. Ook viel toen de grote groep direct helemaal uit elkaar. Om de 5 kilometer was er een eet- en drinkpost. Bij het 10 kilometer punt stonden er bekenden en ben ik even gestopt om de drinkbussen te vullen en snel bij te praten. Tot dan ging het prima.

                                                                                      

Vanaf 10 kilometer werd het afzien. Vanaf daar bijna 4 kilometer aan één stuk rond de 10% stijging. Dan kan ik niet harder dan 5 à 6 kilometer per uur, dat is een wandeltempo. En dan ben je blij dat bij 15 kilometer weer een punt van de organisatie is. Op dat moment zie je al aardig wat mensen naast de fiets lopen op de steile gedeelten en een enkeling met kramp. Bij 15 kilometer weer even bijgevuld en doorgefietst. Ergens bij 18 km werd het weer rond de 10% stijging waarbij ik er ver mee klaar was. En toen was ik echt blij dat m’n moeder en Chris de laatste kilometers van de klim om de kilometer langs de kant stonden en telkens stopten. Rond 18 km nog een keer kort gestopt om iets te eten en de laatste 3 km niet meer gestopt maar echt afgezien. En dan is het geweldig dat in de laatste bochten overal mensen staan die je helemaal niet kent maar die je aanmoedigen alsof het je beste vrienden zijn. En bij de finish staan dan weer een hoop mensen en dat is natuurlijk super.    

                                                            

Boven is het koud en dan is het snel een jas aan. Sandra en Henk (beide ook hele week in Frankrijk in ons huis) stonden boven met de champagne klaar. Ik was als laatste van ons groepje van 4 Sjas Patatters dus de andere mannen stonden me op te wachten. Maar champagne smaakt dan niet echt maar het is wel tof. Na een paar minuten was ik wel weer oké en naar wat foto’s maken e.d. zijn we gezamenlijk naar beneden gefietst via de andere kant van de Ventoux. Dat is ook 20 km dalen met dezelfde percentages maar dan omlaag. Nu zijn we allemaal niet gewend om zó steil te dalen, dus hebben we voorzichtig gedaan en dan duurt het ongeveer 30 minuten.

 

Al met al een prachtig avontuur dat ik niet had willen missen. We hebben met 650 fietsers circa 600.000 euro opgehaald voor de bestrijding van kanker. Het exacte bedrag is nog niet bekend. En daar was het om te doen natuurlijk. Je ziet dat ook wel op de berg. Huilende mensen bij de finish, spandoeken met namen die mij niets zeggen maar die overduidelijk gaan over iemand die inmiddels overleden is. Dat grijpt je dan wel aan. Maar het geeft je ook een goed gevoel dat wij ook een klein steentje hebben bijdragen aan hopelijk iets positiefs voor de kankerbestrijding.

Jullie allemaal nogmaals bedankt voor de sponsoring !        

Groeten, Mark

Kijk ook nog even op www.teamsjaspatat.nl